Fiszki

AEZAKMI 1+2

Test w formie fiszek
Ilość pytań: 48 Rozwiązywany: 2049 razy
Wskaż, które z poniższych cech są wspólne dla procesów fosforylacji oksydacyjnej i fotosyntezy:
Cząsteczki ATP uwalniane są w wyniku przepływu jonów H+ przez syntazę ATP
wytwarzany jest gradient protonów i potencjał błonowy w poprzek błony
wykorzystywane są wysokoenergetyczne elektrony wzbudzone światłem
w skład siły protonomotorycznej napędzającej syntezę ATP wchodzi gradient protonowy w poprzek błony.
jednym z produktów jest NADH
Cząsteczki ATP uwalniane są w wyniku przepływu jonów H+ przez syntazę ATP
w skład siły protonomotorycznej napędzającej syntezę ATP wchodzi gradient protonowy w poprzek błony.
Dopasuj biocząsteczkę do pełnionej przez nią funkcji:
Aktywowana forma octanu do syntezy kwasów tłuszczowych
malonylo-ACP
Transport acetylo-CoA z mitochondrium do cytoplazmy
Cytrynian
Transport reszt acylowych do mitochondrium
Karnityna
Aktywowana forma kwasu tłuszczowego
acyloadenylan
Forma octanu transportowana we krwi
D-3-hydroksymaślan
Przyporządkuj wymienione aminokwasy jako glukogenne (G), ketogenne (K) lub zarówno jedne jak i drugie (GK):
Wskaż, które odpowiedzi dotyczące systemów czucia są prawdziwe:
w odczuwanie danego zapachu, na przykład rózy czerwonej, wina, czy francuskiego sera zaangażowanych jest wiele różnych receptorów
Żadna odpowiedź nie jest poprawna
w odczuwanie smaku soli, octu ostrej papryki zaangażowane są białka o siedmiu helisach transbłonowych
w odczuwanie zapachów zaangażowane są receptory o siedmiu helisach transbłonowych
istnieją 4 różne chromofory zaangażowane w widzenie w ciemności i rozpoznawanie kolorów
istnieją 4 różne białka zaangażowane w widzenie w ciemności i rozpoznawanie kolorów, za to mają one wspólny chromofor
w odczuwanie danego zapachu, na przykład rózy czerwonej, wina, czy francuskiego sera zaangażowanych jest wiele różnych receptorów
w odczuwanie zapachów zaangażowane są receptory o siedmiu helisach transbłonowych
istnieją 4 różne białka zaangażowane w widzenie w ciemności i rozpoznawanie kolorów, za to mają one wspólny chromofor
Przyporządkuj procesy do przedziałów komórkowych w których one występują
cykl kwasów trójkarboksylowych
matrix mitochondrialna
cykl Calvina
stroma chloroplastów
budowanie gradientu protonów (ssaki)
wewnętrzna błona mitochondrialna
defosforylacja glukozo-6-fosforanu
retikulum endoplazmatyczne
synteza ATP (w fotosyntezie)
światło tylakoidów
glikoliza
cytoplazma
synteza ATP (ssaki)
matrix mitochondrium
szlak pentozofosforanowy
cytozol
cykl glioksalowy
peroksysomy
budowanie gradientu protonów (fotosynteza)
światło tylakoidów
Które ze stwierdzeń na temat cyklu Q zachodzącego podczas fosforylacji oksydacyjnej są prawdziwe?
Cykl Q przyczynia się do tworzenia gradientu protonowego w poprzek zewnętrznej błony mitochondrialnej
Cykl Q przyczynia się do tworzenia gradientu protonowego w poprzek wewnętrznej błony mitochondrialnej
Cykl Q nie przyczynia się do tworzenia gradientu protonowego w poprzek wewnętrznej błony mitochondrialnej
Protony uwalniane są do macierzy mitochondrialnej
Cykl Q zachodzi na kompleksie III, zwanym także oksydoreduktazą Q-cytochromu c
Jeden elektron z ubichinolu jest przekazywany na ubichinon, a drugi na cytochrom c
Protony uwalniane są po cytoplazmatycznej stronie wewnętrznej błony mitochondrialnej
Cykl Q zachodzi w kompleksie I zwanym oksydoreduktazą NADH-Q
Cykl Q przekazuje elektrony z nośnika jednoelektronowego do dwuelektronowego
Cykl Q przekazuje elektrony z nośnika 2elektronowego do 1elektronowego
Dwie cząsteczki Q wiążą się do kompleksu kolejno przyjmując elektrony
Dwie cząsteczki QH2 wiążą się do kompleksu kolejno dodając elektrony i uwalniając protony
Cykl Q przyczynia się do tworzenia gradientu protonowego w poprzek wewnętrznej błony mitochondrialnej
Cykl Q zachodzi na kompleksie III, zwanym także oksydoreduktazą Q-cytochromu c
Jeden elektron z ubichinolu jest przekazywany na ubichinon, a drugi na cytochrom c
Protony uwalniane są po cytoplazmatycznej stronie wewnętrznej błony mitochondrialnej
Cykl Q przekazuje elektrony z nośnika 2elektronowego do 1elektronowego
Które ze stwierdzeń dotyczących szlaku pentozofosforanowego są prawdziwe:
dehydrogenaza glukozo-6-fosforanu jest wrażliwa na stosunek NADPH do NADP+
szlak pentozofosforanowy jest źródłem prekursora kwasów tłuszczowych
dehydrogenaza glukozo-6-fosforanu jest wrażliwa na stosunek NADPH do NADH
Przy wysokim stężeniu NADPH, szlak pentozofosforanowy może wytwarzać NADH.
szlak pentozofosforanowy może prowadzić do całkowitego utleniania cząsteczki glukozy do CO2.
niektóre intermediaty cyklu pentozofosforanowego są również intermediatami cyklu Krebsa
szlak pentozofosforanowy jest głównym źródłem NADPH do syntezy ATP
szlak pentozofosforanowy dostarcza budulca do syntezy DNA i RNA
szlak pentozofosforanowy jest głównym źródłem NADPH do biosyntez.
dehydrogenaza glukozo-6-fosforanu jest wrażliwa na stosunek NADPH do NADP+
szlak pentozofosforanowy może prowadzić do całkowitego utleniania cząsteczki glukozy do CO2.
szlak pentozofosforanowy dostarcza budulca do syntezy DNA i RNA
szlak pentozofosforanowy jest głównym źródłem NADPH do biosyntez.
Dopasuj związek chemiczny do odpowiadającego mu opisu:
Jest inhibitorem allosterycznym fosforylazy glikogenowej b w mięśniach
glukozo-6-fosforan
Jest inhibitorem allosterycznym fosforylazy glikogenowej a w wątrobie
glukoza
Powstaje w wyniku fosforylitycznego rozpadu glikogenu
glukozo-6-fosforan
Jest produktem reakcji katalizowanej przez fosfofruktokinazę
fruktozo-1,6-bisfosforan
Jest aktywatorem allosterycznym fosfofruktokinazy
fruktozo-2,6-bisfosforan
Które z poniższych stwierdzeń dotyczących białek G są prawdziwe?
Należą do nich między innymi G(olf) i rodopsyna.
Po aktywacji, białka G hydrolizują GTP, co hamuje ich aktywność.
Białka G są zaangażowane między innymi w przekazywanie sygnałów hormonalnych oraz odczuwanie węchu i smaku gorzkiego.
Aktywowane białka G mają aktywność ATPazową, przez co katalizują przekształcenie ATP w cAMP, które następnie aktywuje kinazę białkową A.
Jedno z białek G aktywuje cyklazę adenylową, co prowadzi ostatecznie do depolaryzacji błony neuronu i przekazania sygnału nerwowego do mózgu.
Białka G są zaangażowane między innymi w przekazywanie sygnałów hormonalnych oraz odczuwanie węchu i smaku gorzkiego.
Jedno z białek G aktywuje cyklazę adenylową, co prowadzi ostatecznie do depolaryzacji błony neuronu i przekazania sygnału nerwowego do mózgu.
Proszę wskazać, które z poniższych stwierdzeń dotyczących degradacji białek w komórkach są PRAWDZIWE?
Ubikwityna przyłącza się kowalencyjnie do reszty lizyny białka przeznaczonego do degradacji za pomocą wiązania peptydowego.
W przyłączeniu ubikwityny do białek biorą udział trzy enzymy: enzym aktywujący ubikwitynę, enzym koniugujący i ligaza ubikwitynowo-białkowa.
Funkcję znacznika białek przeznaczonych do degradacji w komórkach eukariotycznych pełni białko This.
O okresie półtrwania białek w dużej mierze decydują reszty aminokwasowe występujące na końcu aminowym białka.
Jedna cząsteczka białka rekrutuje jedną cząsteczkę ubikwityny.
W przyłączeniu ubikwityny do białek biorą udział trzy enzymy: enzym aktywujący ubikwitynę, enzym koniugujący i ligaza ubikwitynowo-białkowa.
O okresie półtrwania białek w dużej mierze decydują reszty aminokwasowe występujące na końcu aminowym białka.
Uporządkuj procesy zachodzące podczas mechanizmu prowadzącego do suwu motoru miozynowego w kolejności w jakiej następują:
1
ATP wiąże się do głowy S1 miozyny, co prowadzi do szybkiego uwolnienia aktyny.
2
Przyłączony ATP jest hydrolizowany przez wolną głowę S1 miozyny powodując zmianę konformacyjną pozwalającą jej na następną interakcję z filamentem cienkim.
3
Głowa S1 miozyny, w kompleksie z ADP i Pi, nie jest związana z aktyną.
4
Utworzenie przejściowego kompleksu miozyna-aktyna prowadzi do uwolnienia Pi .
5
Uwolnienie Pi prowadzi do zmian konformacyjnych subfragmentów S1 w stosunku do aktyny.
6
Cienki filament zostaje gwałtownie pociągnięty na odległość wynoszącą około 110 Å.
7
Uwolniony zostaje ADP.
Dopasuj główne funkcje fizjologiczne odpowiednim lipoproteinom
chylomikrony
transport tłuszczu z pożywienia
lipoproteiny o dużej gęstości
zwrotny transport cholesterolu
lipoproteiny o pośredniej gęstości
prekursor LDL
lipoproteiny o małej gęstości
transport cholesterolu
lipoproteiny o bardzo małej gęstości
transport tłuszczu endogennego
Które ze zdań poprawnie opisują mechanizm regulacji procesów rozkładu i syntezy glikogenu w mięśniach szkieletowych?
Kinaza białkowa A fosforyluje syntazę glikogenową, zwiększając jej aktywność
Po zakończeniu wysiłku, fosforylaza glikogenowa b wiąże ATP, co prowadzi do zahamowania jej aktywności
Glukozo-6-fosforan wiąże się do fosforylazy glikogenowej b, zmniejszając jej aktywność
W stanie sytości fosforylaza glikogenowa a wiąże glukozę, co prowadzi do zwiększenia aktywności fosfatazy białkowej 1.
Epinefryna i glukagon wywierają przeciwstawny wpływ na metabolizm glikogenu
Po zakończeniu wysiłku, fosforylaza glikogenowa b wiąże ATP, co prowadzi do zahamowania jej aktywności
Glukozo-6-fosforan wiąże się do fosforylazy glikogenowej b, zmniejszając jej aktywność
W stanie sytości fosforylaza glikogenowa a wiąże glukozę, co prowadzi do zwiększenia aktywności fosfatazy białkowej 1.
Które odpowiedzi dotyczące powrotu do stanu wyjściowego pobudzonego fotoreceptora są prawdziwe?
GTP związane z białkiem G jest hydrolizowane, pozwalając transducynie i fosfodiesterazie na powrót do stanu wyjściowego
Poziom cGMP podnosi się, aby ponownie otworzyć kanał jonowy
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest poprawna
Poziom cAMP podnosi się, aby ponownie otworzyć kanał jonowy
Zaktywowana rodopsyna jest blokowana w wyniku fosforylacji reszt seryny i treoniny
GTP związane z białkiem G jest hydrolizowane, pozwalając transducynie i fosfodiesterazie na powrót do stanu wyjściowego
Poziom cGMP podnosi się, aby ponownie otworzyć kanał jonowy
Które z poniższych stwierdzeń dotyczących karboksylazy acetylo-koenzymu A, uczestniczącej w syntezie kwasów tłuszczowych są poprawne?
Karboksylaza acetylo-CoA jest fosforylowana przez kinazę białkową zależną od cAMP
Żadne z podanych stwierdzeń nie jest prawidłowe
Karboksylaza acetylo-CoA jest częściowo aktywna w formie ufosforylowanej w obecności cytrynianu
Karboksylaza acetylo-CoA jest stymulowana przez wysoki ładunek energetyczny komórki
Karboksylaza acetylo-CoA jest aktywna w formie ufosforylowanej
Karboksylaza acetylo-CoA jest aktywowana w wyniku działania insuliny
Karboksylaza acetylo-CoA jest częściowo aktywna w formie ufosforylowanej w obecności cytrynianu
Karboksylaza acetylo-CoA jest stymulowana przez wysoki ładunek energetyczny komórki
Karboksylaza acetylo-CoA jest aktywowana w wyniku działania insuliny

Powiązane tematy

Inne tryby