Fiszki

Tkanka nabłonkowa - Histologia Sawickiego

Test w formie fiszek Test z nabłonków na podstawie rozdziału 6. "Histologii" Sawickiego
Ilość pytań: 130 Rozwiązywany: 22939 razy
W cukrzycy typu 2
błona podstawna nerek cienieje
błona podstawna nerek zatrzymuje cząsteczki białka
błona podstawna nerek przepuszcza cząsteczki białka
występuje białkomocz
błona podstawna nerek grubieje
błona podstawna nerek przepuszcza cząsteczki białka
występuje białkomocz
błona podstawna nerek grubieje
Hemidesmosomy:
występują w otworze gębowym smoczkoustych
to inaczej obwódki zwierające
spajają komórki nabłonkowe z podłożem
nie występują w pobliżu komórek nabłonkowych
spajają komórki nabłonkowe z podłożem
Liczba mikrokosmków na wolnej powierzchni jednej komórki może dochodzić do:
500
10
1000
3000
42
3000
Mikrokosmki występują w wielu rodzajach nabłonków pełniących funkcję:
ochronne
ozdobne
wchłaniania
ruchu
wchłaniania
Pojedynczy mikrokosmek otoczony jest przez:
błonę komórkową
cytoplazmę
limfocyty
białkowe kompleksy łączące
błonę komórkową
Rdzeń mikrokosmka tworzy:
ok. 30 filamentów aktynowych
ok. 30 filamentów miozynowych
kolagen typu IV
ok. 15 filamentów aktynowych
ok. 30 filamentów aktynowych
Koniec cytoplazmatyczny pęczka włókien aktynowych (rdzenia mikrokosmka) zanurzony jest w:
siateczce granicznej (blisko błony podstawnej nabłonka)
siateczce granicznej (w części szczytowej komórki)
w części bezpostaciowej
w błonie komórkowej komórki nabłonkas
siateczce granicznej (w części szczytowej komórki)
Część bezpostaciowa w której zanurzony jest dalszy (względem komórki) koniec rdzenia mikrokosmka przypomina:
istotę bezimienną
prążek I miofibryli
prążek Z miofibryli
frytki z keczupem
blaszkę gęstą błony podstawnej
prążek Z miofibryli
Kalmodulina:
wiąże Na+
jest białkiem otwierającym kanały dla jonów Ca2+
łączy atomy wapnia w dimery
jest białkiem wiążącym Ca2+
jest białkiem wiążącym Ca2+
Miozyny I tworzy kompleksy z:
koneksyną
kalmoduliną
argininą
witaminą B12
kalmoduliną
Makrocząsteczki miozyny I i kalmoduliny:
umożliwiają szybkie ruchy mikrokosmka
przylegają do błony komórkowej bocznych powierzchni mikrokosmków
oddziałują z mikrofilamentami aktynowymi
wchodzą w skład kinetosomu
umożliwiają utrzymanie mikrokosmka w pozycji wzwodowej
przylegają do błony komórkowej bocznych powierzchni mikrokosmków
oddziałują z mikrofilamentami aktynowymi
umożliwiają utrzymanie mikrokosmka w pozycji wzwodowej
Rzęski mogą być zarówno ruchome jak i nieruchome
prawda
fałsz
prawda
Długość rzęsek ruchomych wynosi zazwyczaj:
10-20 milimetrów
5-10 mikrometra
5-10 milimetra
10-20 mikrometrów
5-10 mikrometra
Powierzchnia urzęsionych nabłonków u człowieka wynosi ok.:
0,6 m2
1 m2
0,2 m2
0,8 m2
0,6 m2
Rzęski otoczone są błoną komórkową i zawierają cytozol:
prawda
fałsz
prawda
Aksonema to:
aparat ruchowy rzęski
neologizm wymyślony przez twórcę testu
inaczej glikokaliks
pole składające się z komórek nabłonkowych do których dochodzi jeden akson
aparat ruchowy rzęski
Aparat ruchowy rzęski to:
kostamer
aksonema
ameloblast
kinocylium
aksonema
W aksonemie znajduje się:
9 trójek mikrotubul leżacych promieniście
9 par połączonych ze sobą mikrotubul i 2 niepołączone mikrotubule leżące w środku walca
9 par mikrotubul połączonych z dwiema mikrotubulami w środku walca
ok. 15 filamentów aktynowych
ok. 30 filamentów aktynowych
9 par połączonych ze sobą mikrotubul i 2 niepołączone mikrotubule leżące w środku walca
Każda mikrotubula z pary (w aparacie ruchowym rzęski ruchomej) składa się z:
5 protofilamentów
13 lub 11 protofilamentów
2 lub 4 protofilamentów
10 lub 15 protofilamentów
13 lub 11 protofilamentów
W aksonemie:
obwodowe pary mikrotubul powiązane są neksyną
mikrotubule w parach powiązane są neksyną
obwodowe pary mikrotubul powiązane są tektyną
mikrotubule w parach powiązane są tektyną
obwodowe pary mikrotubul powiązane są neksyną
mikrotubule w parach powiązane są tektyną