Fiszki

Egzamin inżynierski - GiK

Test w formie fiszek Egzamin inżynierski z geodezji i kartografii
Ilość pytań: 139 Rozwiązywany: 13630 razy
Wagi ciągów w sieciach niwelacyjnych wyrównywanych metodą przybliżoną są:
3) odwrotnie proporcjonalne do liczby stanowisk lub długości ciągów
1) odwrotnie proporcjonalne do liczby stanowisk w ciągu
4) wprost proporcjonalne do długości ciągów
2) wprost proporcjonalne do liczby stanowisk
3) odwrotnie proporcjonalne do liczby stanowisk lub długości ciągów
Niwelacja metodą przekrojów powinna być stosowana:
2) tylko w terenie płaskim
4) do wyznaczenia rzeźby terenu na obszarach zabudowanych
Niwelacja metodą przekrojów powinna być stosowana:
3) dla obiektów wydłużonych
3) dla obiektów wydłużonych
Interpolację warstwic wykonywać należy:
3) w kierunku spadku terenu
2) tylko wzdłuż linii ściekowych lub grzbietowych
4) wzdłuż linii najmniejszego spadu
1) we wszystkich kierunkach w stosunku do pikiet sąsiednich
3) w kierunku spadku terenu
Błąd zera łat znosi się przez zastosowanie:
3) żabek niwelacyjnych
2) równej długości celowych
1) nieparzystej liczby stanowisk niwelatora w ciągu
4) parzystej liczby stanowisk niwelatora w ciągu
4) parzystej liczby stanowisk niwelatora w ciągu
Powierzchnię kompleksu wielobocznego, którego punkty załamania pomierzono metodą biegunową z kilku stanowisk liczymy:
1) ze współrzędnych biegunowych
2) wzorami Gaussa
4) wzorami Gaussa po przeliczeniu współrzędnych biegunowych na współrzędne ortogonalne
3) wzorami Herona
4) wzorami Gaussa po przeliczeniu współrzędnych biegunowych na współrzędne ortogonalne
Na terenach zabudowanych pionowe ukształtowanie terenu przedstawia się na mapach najczęściej:
3) za pomocą wysokości pikiet i znaków umownych
4) tylko za pomocą znaków umownych
1) za pomocą warstwic
2) za pomocą wysokości pikiet
3) za pomocą wysokości pikiet i znaków umownych
Orientacja kreski zerowej limbusa przez wycelowanie na drugi punkt osnowy, na stanowisku pomiaru biegunowego, ma na celu:
3) kontrolę i podniesienie dokładności nawiązania kątowego instrumentu na stanowisku
2) eliminację refrakcji bocznej
1) eliminację błędu libeli teodolitu
4) wyznaczenie współrzędnych punktów nawiązania
3) kontrolę i podniesienie dokładności nawiązania kątowego instrumentu na stanowisku
Który wariant podanych szczegółów sytuacyjnych zaliczany jest do II grupy dokładnościowej:
3) boiska sportowe, groble, naturalne linie brzegowe wód płynących i stojących, pomniki
1) mosty, wiadukty, kanały, parki
2) kanały, elementy podziemne uzbrojenia terenu, drzewa przyuliczne, tamy
4) krawężniki, latarnie, tunele, ogrodzenia trwałe
2) kanały, elementy podziemne uzbrojenia terenu, drzewa przyuliczne, tamy
Który wzór na obliczenie teoretycznej sumy kątów prawych w ciągu poligonowym nawiązanym dwustronnie, (Ap- azymut początkowy, Ak- azymut końcowy, n - liczba pomierzonych kątów) jest poprawny:
4) Ap - Ak + n 180o
2) Ak - Ap + n 180o,
3) 180o (n+2),
1) 180o(n-2),
4) Ap - Ak + n 180o
Przy obliczaniu i wyrównywaniu pola powierzchni działek i użytków gruntowych na mapie kolejność obliczeń poszczególnych elementów jest następująca:
1) obręb, kompleks, użytek gruntowy,
4) obręb, użytek gruntowy, działka
2) użytek gruntowy, działka
3) obręb, kompleks, działka, kontury klasyfikacyjne w użytkach gruntowych
3) obręb, kompleks, działka, kontury klasyfikacyjne w użytkach gruntowych
Podstawą podziału na sekcje mapy zasadniczej jest mapa topograficzna w skali:
1) 1:100000
2) 1:50000
4) 1:10000
3) 1:25000
4) 1:10000
Oś celowa lunety to:
1) prosta łącząca środek optyczny obiektywu i środek optyczny okularu
4) prosta prostopadła do osi obrotu instrumentu
3) prosta łącząca środek optyczny okularu i środek siatki celowniczej
2) prosta łącząca środek optyczny obiektywu i środek siatki celowniczej
2) prosta łącząca środek optyczny obiektywu i środek siatki celowniczej
Pomiar kąta w jednej serii oznacza:
2) pomiar tego kąta w jednym położeniu lunety
4) pomiar kąta na dwu różnych miejscach limbusa
3) pomiar tego kąta w jednym położeniu lunety, ale przy dwóch niezależnych nacelowaniach
1) pomiar tego kąta w dwóch położeniach lunety
1) pomiar tego kąta w dwóch położeniach lunety
Nieprostopadłość osi obrotu lunety do pionowej osi obrotu instrumentu to:
2) błąd libel
4) błąd indeksu
3) błąd inklinacji
1) błąd kolimacji
3) błąd inklinacji
Jeśli błąd względny pomiaru długości nie może przekraczać 1/2000 to błąd bezwzględny pomiaru odległości 100 m nie może być większy od:
4) 20 cm
2) 0.10 m
3) 5 cm
1) 8 cm
3) 5 cm
Pozioma osnowa pomiarowej jest osnową::
2) co najwyżej trzyrzędową
4) co najwyżej dwurzędową
1) jednorzędową
3) wielorzędową
1) jednorzędową
Przy pomiarze kierunku poziomego, przy celowaniu na wierzchołek 2-metrowej tyczki oddalonej od stanowiska o 100 m i odchylonej w płaszczyźnie kolimacyjnej o 10o od pionu popełniamy błąd w wyznaczeniu kierunku z tytułu wychylenia tyczki:
3) zależny od odległości pomiędzy stanowiskiem a celem
2) zależny od wielkości wychylenia tyczki
1) równy 5'
4) równy 0o00'00".
4) równy 0o00'00".
Długości ciągów sytuacyjnych w osnowie pomiarowej mogą wynosić:
3) do 2 km, a w terenach rolnych i leśnych do 4km
2) powyżej 2km
4) najwyżej do 3km
1) do 5km
4) najwyżej do 3km
Czy w sytuacyjnej osnowie pomiarowe mogą być stosowane ciągi wiszace:
2) tak, jeżeli ciąg ma co najwyżej 2 boki
4) tak, gdy długość ciągu nie przekracza 1,5 km
1) tak, jeżeli ciąg ma nie więcej niż 3 boki
3) nie
2) tak, jeżeli ciąg ma co najwyżej 2 boki
Średni błąd pomiaru różnic wysokości metodą niwelacji geometrycznej, w wysokościowej osnowie pomiar może być większy od:
3) 50 mm/km
4) 20 mm/km
1) 0,05m
2) 0,02mi
4) 20 mm/km